شهيد  محسن درسال 1338 در كاشان به دنيا آمدهمزمان با اتمام تحصيلات متوسطه در

گرماگرم انقلاب در راهپيمايي ها شركت مي كرد . در همان زمان مورد هجوم وضرب و

 شتم نيروهاي گارد شاهي مي كرد. در طول مدت خدمتش در عمليات پيروزمندانه بيت

المقدس همگام با ديگر رزمندگان توفيق حضور يافت وپس از آن نيز به دليل مسئوليتش

نتوانست در جبهه حضور يابد تا اينكه بعد از اتمام تحصيلاتش از طريق گروه مهندسي جهاد

اعزام مي شود . سرانجام در عمليات والفجر 8 در حين نصب پل بر روي رودخانه اروند بر

چقدر تکان دهنه است نامه دختری 9 ساله برای رزمندگان جنگ

بچه ها در اسرات پس از گذشت سال ها و ماه ها با شرایط آنجا خو گرفتند و برای اینکه با ایجاد تنوعی، یکنواختی کسالت بار روزهای اسارت را از بین ببرند، در صدد تدارک سرگرمی هایی برآمدند که از آن جمله برنامه تئاتر بود. یادم می آید تئاتری داشتیم طنز و فکاهی که یکی از بچه ها نقش غلام سیاهی را در آن باید ایفا می کرد. پس از تمرینات بسیار که علی رغم محدودیت های بسیار صورت پذیرفت، تئاتر آماده شد و قرار شد که در آخر شب اجرا شود. از این رو بعد از گذاشتن نگهبان و اتخاذ تدابیر امنیتی لازم، تئاتر شروع شد، اما این تئاتر آنقدر جالب و نشاط آور بود که توجه همه بچه ها از جمله نگهبان های خودی را هم به خود جلب کرد و به همین خاطر متوجه حضور سرباز عراقی در پشت در آسایشگاه نشدند و هنگامی کلمه ی رمز قرمز اعلام شد که درِ آسایشگاه داشت با کلید باز می شد. همه پراکنده شدند، از جمله همان برادرمان که نقش غلام سیاه را بازی می کرد. او هم رفت زیرپتویی و خودش را به خواب زد. سرباز عراقی وارد آسایشگاه شد و در حالی که دشنام می داد، گفت: چه خبر است؟ مگر وقت خاموشی نیست؟ دید همه بچه ها نشسته اند و دارند به او نگاه می کنند اما یک نفر روی سرش پتو کشیده است. به همین جهت شروع به ایجاد سرو صدا کرد. اما باز هم او از زیر پتو بیرون نیامد. سرباز عراقی که از خشم و عصبانیت داشت می لرزید، به تندی به طرف او رفت و در حالی که با مشت و لگد به جانش افتاده بود پتو را از روی سرش کشید، ولی با دیدن صورت سیاه او از ترس نعره ای کشید و فرار کرد و خودش را از آسایشگاه بیرون انداخت و سپس خنده بچه ها بود که مثل بمبی آسایشگاه و اردوگاه را بر سر آن سرباز بخت برگشته خراب کرد. حقیقتاً بروز این صحنه از صدها تئاتر طنزی که با بهترین امکانات اجرا شود، برای ما جالب تر و زیباتر بود و بعد ازاین جریانات هم به سرعت صورت آن برادرمان را تمیز کردیم و وسایل را هم جمع کردیم و متفرق شدیم تا با آمدن مسئولان عراقی اردوگاه همه چیز را حاشا کنیم.

با سلامی از صمیم دل به دوستان و عاشقان شهید دوست، قلم به سمت کاغذ بردن خوش خواهد بود چرا که این دوستان از یک سال پیش همراه با ما بوده اند و اندکی هم خستگی را احساس نکردیم .

دوستان امروز این نوشته مصادف شده است با یک ساله شدن سایت شهدا ، سایتی که با همت مضاعف توانستیم (ما و شما ) در برابر غربی ها علیه خون شهدا ایستادگی کنیم و با تمام وجود و با لرزه اندکی از هیجان بر روی لب هایمان توانستیم به گوش شهدا برسانیم که گرچه الان زمان جنگ و تیر و جبهه نیست اما نام شما رو زنده نگاه داشتن بس سخت تر از جنگ است . اگر قوت قلب شما عاشقان و خواست خدای منان و شهدا نبود الان ما هم توفیق داشتن همچین سنگری رو نداشتیم حالا که توانستیم یک سال در برابر دنیا علیه خون شهدا ایستادگی به خرج بدیم پس تا آخرین لحظه عمر خودمون در کنار شما خواهیم ماند و نام و آوازه این سایت تا نسل های دور ادامه خواهد یافت .

شهدا ما همچنان با شما هستیم و می مانیم و خواهیم ماند فقط این سنگر کوچک رو از ما نگیرید .

یاری از شما ادامه راه از ما ....